Zgoda wspólnoty na ładowarkę indywidualną

Czego dotyczy zgoda na ładowarkę indywidualną

Ten artykuł dotyczy ładowarki do użytku indywidualnego: jednego punktu ładowania na miejscu postojowym, z którego korzystasz wyłącznie Ty, służącego do ładowania Twojego auta. Ładowarka nie jest udostępniana innym mieszkańcom ani obcym kierowcom.

To inna sytuacja niż wspólna infrastruktura ładowania dla całego budynku, z której korzysta wielu mieszkańców. Taka instalacja wymaga uchwały wspólnoty, zbiorczej ekspertyzy i projektu, a przy odpłatnym udostępnianiu także badań UDT — piszemy o tym na końcu artykułu.

Kto może wystąpić o zgodę

Prawo do zainstalowania punktu ładowania w budynku wielorodzinnym reguluje art. 12b ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych. Z wnioskiem może wystąpić osoba, która:

• ma tytuł prawny do lokalu w budynku wielorodzinnym (np. jest właścicielem lub ma spółdzielcze prawo do lokalu),
• ma prawo do wyłącznego korzystania z konkretnego miejsca postojowego w tym budynku lub na przynależnym do niego terenie,
• jeśli nie jest właścicielem (np. wynajmuje lokal i miejsce postojowe) — ma pisemną zgodę właściciela.

Procedura krok po kroku

Ekspertyza nie jest potrzebna, jeśli budynek od początku zaprojektowano i wybudowano z instalacją przeznaczoną do zasilania punktów ładowania. Procedura wygląda tak:

• Składasz do zarządu wspólnoty lub spółdzielni (albo zarządcy) wniosek o zgodę na instalację punktu ładowania na swoim miejscu postojowym.
• W ciągu 30 dni od złożenia wniosku zarząd zleca sporządzenie ekspertyzy dopuszczającej instalację punktu ładowania, a po jej otrzymaniu niezwłocznie przekazuje ją wnioskodawcy.
• Jeśli ekspertyza jest pozytywna, zarząd wyraża zgodę. Instalacja ładowarki o mocy do 11 kW jest czynnością zwykłego zarządu — decyzję podejmuje zarząd, bez głosowania właścicieli. Przy większej mocy we wspólnocie potrzebna jest uchwała.
• Montaż wykonuje elektryk z uprawnieniami, zgodnie z ekspertyzą i projektem, a po zakończeniu prac przekazuje dokumentację powykonawczą.

Kiedy wspólnota może odmówić

Zgoda na ładowarkę do użytku indywidualnego nie zależy od uznania sąsiadów. Zarząd może odmówić tylko w określonych sytuacjach, m.in. gdy:

• ekspertyza wykaże, że instalacja punktu ładowania nie jest możliwa (np. ze względu na moc przyłącza lub wymagania ppoż.),
• wnioskodawca nie ma tytułu prawnego do lokalu albo prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego,
• brakuje wymaganej zgody właściciela lokalu lub miejsca postojowego,
• wnioskodawca nie zgadza się ponieść kosztów ekspertyzy i instalacji.

Kto płaci i ile to kosztuje

Koszty ponosi wnioskodawca: ekspertyzę, projekt, ładowarkę, montaż i ewentualne prace przyłączeniowe. Wspólnota nie dokłada do Twojej ładowarki — i nie powinna dokładać do energii, którą zużywasz.

W Domena Power ekspertyza z projektem kosztuje 3 000 zł netto (3 690 zł brutto) za pierwszy punkt. Jeśli z wnioskiem wystąpi jednocześnie kilku sąsiadów, każdy kolejny punkt w tej samej nieruchomości to tylko 330 zł netto (405,90 zł brutto) — koszt na osobę spada kilkukrotnie. Montaż z materiałami to zwykle 3 500–6 000 zł.

Koszt montażu zależy od odległości od rozdzielni i warunków w budynku. Dokładną wycenę przygotujemy indywidualnie.

Jak rozliczać energię z własnej ładowarki

Podłączenie ładowarki do licznika własnego mieszkania w garażu podziemnym rzadko jest możliwe — zwykle dzieli je kilka kondygnacji. W praktyce ładowarka jest zasilana z instalacji części wspólnej, więc zużycie trzeba rzetelnie zmierzyć i rozliczyć.

Do tego potrzebna jest ładowarka z licznikiem z certyfikatem MID (albo podlicznik MID przed ładowarką). Na podstawie jego odczytów administracja wystawia właścicielowi noty obciążeniowe według rzeczywistego kosztu 1 kWh. Z systemem Domena Power odczyty trafiają do panelu zdalnie — zarządca nie musi przyjeżdżać na miejsce i spisywać stanów liczników, a Ty widzisz zużycie i koszt w aplikacji.

Ładowarka do użytku własnego, niewykorzystywana do świadczenia usługi ładowania innym osobom, co do zasady nie podlega badaniom UDT.

A jeśli wspólnota planuje ładowarki dla wszystkich

Gdy chętnych jest kilku, warto rozważyć wspólny projekt zamiast pojedynczych wniosków. Jedna zbiorcza ekspertyza z dynamicznym zarządzaniem mocą (DLB) pozwala zmieścić więcej punktów na istniejącym przyłączu i obniża koszt na osobę. Taka instalacja wymaga jednak uchwały wspólnoty, a ładowarki udostępniane odpłatnie wielu użytkownikom — badań UDT.

Artykuł informacyjny, nie stanowi porady prawnej. Szczegóły procedury w konkretnym budynku warto skonsultować z zarządcą lub prawnikiem.